Sempre fun unha tola da ortografía e da gramática. Como me doe ler un “ai moitos carravouxos haí” ou un “bou ha Orense”. Mais neste intre o que máis desexo é que a túa mensaxe de Whatsapp esté equivocada, errada, que sexas un patán e confundiras o lugar correcto onde colocar a coma. Só sinto ganas de correxirte e despois darche a resposta que tanto ansío que coñezas. Mais sei que tan só é a miña interpretación do teu pasotismo cara á miña persoa. Por moito que lea, relea, escriba e non me atreva a enviar, a túa mensaxe é moi clara : “Dime, que me queres?”

Mataría por borrar a túa coma e poder responder:  QUÉROTE.

Mais, finalmente, tras varios minutos dubidando, respondo:  Teño atascado o inodoro, cando podas ven botarlle un ollo. Grazas.

Cando chegaches á nosa vida, tan pequena, engurrada e negra, revolucionáchela por completo. Con só 2 meses fuches arrancada da túa familia biolóxica. Só precisamos cruzar unha mirada para sentir que o noso era un amor para toda a vida. Cousiña petouta, veña a chorar polas noites, e nós, sen saber ben como calmarte. Consellos de expertos, moitos. Non meterte na nosa cama que logo ata os 10 anos non saes, non moito colo que logo te acostumas e non aprendes nin a camiñar soa. E agora, con xa 6 anos,  espertas paixóns e levantas miradas de quen aprecia a túa beleza exótica. Lista coma un allo, sabes usar esa ollada tristeira para acadar todo o que queres. Eu penso a cotío, “dime que me queres”, máis sei que dos teus belfos non sairán palabras humanas xamáis. Cun lambetón confórmome… É que so che falta falar, miña cadela.

Teño medo. Outra vez aquí, vendo esa lona decolorida de vacas pastando. Non entendo que sentido lle vén a colgar xusto aquí esto. Segues latexando? Eu quérote moitísimo, pola vida. Quixen e quero a tódolos teus irmáns.  Pero agora, sobre tódalas cousas, quérote a ti, meu pequerrecho. Ou pequerrecha.

– Helena Outeiriño? – si, eu. – faga pis neste bote e pase a consulta. Alá imos. Faime un sinal. Dime que me queres, que segues aí, mordeme un ril, que sei eu. Dime que queres que sexa a túa nai, que queres que che ensine o mundo, e que te arrole cada noite. -quitese a roupa de cintura para abaixo, colla unha saba e suba a padiola. Outra vez escarrancharse. Uns minutos de pánico, relaxando os músculos da miña pelvis, para que ese cacharro entre pola miña vaxina. Para verte. -embrión de 3mm. latido positivo. Non chore señora. Si que me queres…