O GDR (Grupo de Desenvolvemento Rural) AVINZA-DR15 xestiona os fondos de iniciativa europea LEADER 2007-2013, destinados á dinamización económico, social e ambiental de 10 concellos da provincia de Ourense.

Os concellos da Bola, Allariz, Baños de Molgas, Maceda, Taboadela, Paderne de Allariz, Xunqueira de Ambía, Xunqueira de Espadanedo, Vilar de Santos, Rairiz de Veiga, suman un total de 535,40 Km2 e unha poboación de 20.926 habitantes (IGE-2007), cunha densidade media de 39.08 hab/ Km2

AVINZA GDR15

Rúa do Portelo 4 Allariz
Tel. 988 442 535
www.avinza-gdr15.com
info@avinza-gdr15.com

 

http://www.avinza-gdr15.com/

A Fundación Ramón González Ferreiro ten a súa orixe na vontade de Don Ramón González Ferreiro, natural da aldea de Paciños, no municipio de Allariz. Por desexo expreso del, a Fundación que leva o seu nome, pasa a ser herdeira de todo o seu patrimonio no momento do seu falecemento, acontecido en xullo de 1980, ao mesmo tempo que fixa os seus obxectivos, que se van enmarcar fundamentalmente na actividade educativa.

Inicia así, esta Fundación, unha importante andaina, que persegue dar resposta non só as necesidades de Allariz e comarca, senón tamén a algunhas das que Galiza require.

Conta cun albergue que acolle a todos os colectivos sociais legalmente constituidos para que desenvolvan os seus programas, ademais da programación propia da Fundación.

Outras actividades: Campamentos de verán: Rural Camp. Cursos de inglés e francés para rapazada e maiores de idade.
Xestión do Centro de Educación Ambiental O Rexo (CEA) e venda de Queixo de O Rexo.

Lugar Paciños, 2 (Allariz)
Tel. 988 43 61 82
fundacionrgf.org
facebook.com/Fundacionrgf
info@fundacionrgf.org

O Hotel Restaurante Pallabarro sitúase nunha antiga casa que data do ano 1860, construída como o seu nome indica con palla e barro.

Ó longo do tempo tivo diversos usos, entre eles o de Casa da Música. Está situado no centro histórico de Allariz.

Conta con 4 habitacións dobres e 1 habitación con cama de matrimonio, todas elas con baño, calefacción, fío musical, teléfono e TV, ademais das zonas comunes, o Bar, a Terraza e o Restaurante.

Como restaurante é famoso pola súa cociña italiana de calidade, os seus peixes e sobremesas.
Ademais da carta, cada día da semana pódese degustar un completo e delicioso menú.

R/ Sur n° 1 Allariz
pallabarro.com
Tel. 988 554 027

A Fundación Vicente Risco é unha entidade sen ánimo de lucro que realiza actividades educativas e culturais partindo do legado de Vicente Risco. Ten a súa sede na rúa San Lorenzo de Allariz, na que foi casa patrucial de Carme Fernández,dona de Vicente Risco. Hoxe de propiedade municipal, écedida á Fundación Vicente Risco para custodia dos fondos bibliográficos, documentais e plásticos de Vicente Risco e do seu fillo Antón.

Conta cunha espectacular exposición permanente sobre a novela de Vicente Risco ‘O porco de pé’, con obras do coñecido pintor allaricense Xabier Varela.

A Fundación organiza e/ou colabora de maneira salientable na organización de numerosos eventos e actividades culturais que se celebran regularmente na súa sede e na vila ourensá, como as Xornadas Romasanta, o Ciclo de Cinema e Música en directo con Caspervek, os Petiscos Musicais, o Poemagosto – Festival Internacional de Poesía en Allariz, ou o Ponme un Poema! Roteiro poético pola vila de Allariz, ademais de convocar os premios ‘Vicente Risco de Ciencias Sociais’, o ‘Antón Risco de Literatura Fantástica’ e o ‘Risco de Creación Literaria’.

Rúa San Lorenzo 3 Allariz
Tel. 626 00 20 19
fundacionvicenterisco.com
facebook.com/FundacionVicenteRisco

Arume by Trapiños nace como a extensión online das tendas Trapiños, dúas historias con pasado no sector que se unen en Allariz.

As súas xerentes, con pasados no sector da sastrería e nas tendas de moda “Trapos” de Palma de Mallorca, fan realidade o seu soño, o cal durante os últimos anos creceu e cultivouse nun recuncho de Galicia considerado como un dos máis encantadores: a vila de Allariz.

As nosas coleccións están baseadas nun estilo alegre e mediterráneo que fan que a propia terra, o aire, o mar e o sol se fundan para dar vida a escenarios impresionantes e cores imposibles de atopar noutro lugar.

facebook.com/Trap.KomyArumeByTrapinos
instagram.com/trapinos_allariz

sandrachartos@hotmail.com

AS NOSAS TENDAS EN ALLARIZ:

TRAPIÑOS PLUS -Talla 40 a 52- Moda femenina
r/ Campo da Barreira 6
Tel: 988 442 550

TRAPIÑOS WEEKEND – Talla 34 a 42- Moda femenina
R/ Don Pepe Puga 13
Tel: 988 440 428

TRAPKOM – Moda masculina
R/ Fonteiriña 12
Tel: 988 442 080

O 22 de decembro de 2016 abriu as súas portas Sira Domarco Allariz, no mesmo baixo onde empaquetei centos de abrigos xunto á miña nai.

Despois viñeron zapatillas de esparto, unha pequena colección de vestidos e bixutería. Todo iso con moito traballo e moito empeño. Sabía perfectamente o que quería e que servizos quería dar.

Non é un secreto para quen me coñece que sempre tiven bo ollo á hora de seleccionar pezas e facer estilismos, cada vez que unha amiga ou compañeira de traballo necesitábao alí estaba eu. Buscaba, compraba, aconsellaba e maquillaba.

Isto último é a esencia de Sira Domarco Allariz, o asesoramento persoal que damos ás nosas clientas. O noso traballo non consiste só en vender, procuramos facelo adaptándonos a vós, aos vosos gustos e talles, ao voso estilo de vida, e por que non, tamén ao voso peto. Vós sodes o noso obxectivo final, e para iso buscamos pezas e accesorios orixinais, procuramos que os nosos deseños se adapten a un estilo clásico e sen estridencias pero con tinguiduras modernas e que vos favorezan, pensando sempre que quen as vai vestir son mulleres reais, con talles reais e cunha vida real.

Rúa O Portelo, 10 Allariz
Tel. 988 442 170 | Whatsapp 680 322 488
contacto@siradomarco.com
facebook/siradomarcoallariz
instagram.com/sira.domarco

As casas de xantar O Pepiño ( Pepiño de Allariz, Pepiño de Ourense e Casa Pepiña) sitúanse nun listón intermedio entre a Taperia e o Restaurante tradicional.

Nos nosos comedores ofrecemos pratos típicos da gastronomía galega elaborados con produtos de calidade, de sinxela execución e presentación vistosa coa particularidade de que algúns dos produtos utilizados neles poden ser mercados polos clientes na tenda do local.

Todo isto nun ambiente agradable que te transporta á Galicia mais tradicional.

Tel. 988442530
tabernadopepinho@gmail.com
www.opepinho.com

O Hotel Oca Vila de Allariz é un precioso hotel de catro estrelas situado na vila de Allariz, provincia de Ourense. Unha das vilas máis fermosas de toda Galicia a tan só 10 minutos en coche de Ourense.

A contorna natural de Allariz é dun valor ecolóxico incalculable, sendo declarado Reserva da Biosfera no ano 2005. Un marco excepcional no que aloxarte con todas as comodidades ou celebrar a túa voda ou evento con todas as garantías que che ofrece un Hotel Ica.

O Hotel Oca Vila de Allariz dispón de 39 habitacións de estilo contemporáneo exquisitamente decoradas e distribuídas en catro modalidades de aloxamento: estándar, dobre con terraza, superior e suite. Todas elas dispoñen de sofá, cadeira, escritorio, caixa de seguridade, minibar, Tv, teléfono e internet Wifi. Os baños contan con bañeira e ducha por separado, espello de maquillaxe con iluminación e secador de pelo. Un hotel 100% libre de fume ideal para a túa estancia en familia ou para a celebración de vodas ou eventos familiares ou corporativos.

O Hotel Oca Vila de Allariz conta cun espazoso salón para eventos con capacidade para 480 persoas totalmente equipado con todos os medios audiovisuais, ideal para as túas celebracións.
Dispoñemos tamén de amplos xardíns, terraza, restaurante, ximnasio, cafetería e un formidable spa para relaxarte en plena natureza. Dáte un capricho e reserva algún dos nosos tratamentos, masaxes, envolturas ou técnicas termais. Ou regálallo aos teus seres máis queridos mediante a nosa sección de bonos regalo. [...]  Ver +

Facemos todo o que teña que ver coa imaxe dixital… se non o ves…. pregunta!

— Deseño gráfico
— Composicións dixitais
— Impresión dixital en papel: cartelería, flyers, dípticos, trípticos, tarxetas de visita, etc.
— Impresión fotográfica de alta calidade
— Impresión en tela de lienzo / lona / póster
— Encuadernacións
— Displays, Roll-up, banderolas e lonas para publicidade
— Enmarcación a medida

Praza Torre Lombarda, 1 baixo. Allariz
info@impresionarte.gal
Tlf: 988 049 439
impresionarte.gal

O noso Hotel está situado en pleno centro do casco histórico de Allariz, preto da zona comercial Outlet, con tendas de primeiras firmas, e de zonas de lecer como museos, instalacións deportivas ou o Festival Internacional de xardíns.

As habitacións do Hotel son amplas e de estilo rústico, con vigas de madeira no teito e paredes de pedra vista. Todas elas son exteriores e con vistas ao casco antigo e ao xardín da casa.

Dispomos dun amplo comedor para almorzos, que son de tipo buffet, ademais dunha sala de TV con cheminea, sala de lectura con biblioteca, servizo de bar e xardín con zona infantil. Tamén contamos cun ascensor para facilitar o acceso ás habitacións.

A escasos 30m do hotel atópase un aparcadoiro gratuíto xunto ao convento-mosteiro de Santa Clara.

Rúa do Portelo, 20 Allariz
Tel. 988 440 740606 943 530
www.hoteloportelorural.com
reservas@hoteloportelorural.com

Gusi Domarco Servizos Informáticos é unha empresa que nace da experiencia de máis de 25 anos ao servizo de Pymes, de diversos Concellos e da Administración Autonómica.

Neste tempo puidemos aprender o beneficioso que resulta para o usuario final de sistemas informáticos ter un técnico ao outro lado do teléfono para resolver as súas dúbidas, configurar os seus equipos ou realizar as reparacións necesarias.
Tamén sabemos que o cliente empresarial prefire deixar nas mans dun profesional o deseño das súas redes de comunicacións e da infraestrutura informática da súa empresa, a conexión a internet ou a configuración e mantemento dos equipos servidores, postos de traballo e sistemas de impresión.

Ofrecemos un amplo abano de servizos:

  • Instalación e mantemento integral de sistemas informáticos, servidores, redes, postos de traballo, equipos de impresión e captura de datos.
  • Soporte telefónico e resolución de problemas con control remoto a través de internet.
  • Venda de material informático e consumibles.
  • Reparación de equipos informáticos con servizo técnico propio e equipos de substitución.
  • Análise e programación a medida en entorno Windows e web.
  • Asesoría e elaboración de documentación para a adaptación á L.O.P.D. (Lei Orgánica de Protección de Datos)

www.gusi.es
gusi@gusi.es
Tel. 988049440619724040

CARABUÑAS nace no 2012 coa intención de ver o sabugueiro dende outra óptica, darlle unha volta, un toque de innovación e pólo na mesa; no prato e no vaso.

Os nosos produtos están elaborados con bagas e flores seleccionadas de sabugueiro, acompañadas doutras materias primas de calidade de produtores/as ecolóxicos galegos/as. Elaborados de maneira artesanal nun pequeno obradoiro situado en Vilar de Santos (Ourense), zona declarada pola Unesco como Reserva da Biosfera Área de Allariz.

carabunhas.gal
Lugar de Saguñedo. Vilar de Santos, Ourense.
info@carabunhas.com
Tel. 672 014 380
facebook/carabunas

Bazar Adolfo é a túa tenda de electrodomésticos e bazar en Allariz.

Traballamos coas mellores marcas e damos o mellor servizo dende un trato cercano e directo coa nosa clientela.
Dende o noso local ofrecemos un servicio personalizado de venda, atención, reparación e transporte en electrodomésticos e produtos de electrónica de consumo.

A ampla gama de produtos que ofrecemos, xunto con décadas de experiencia dende a nosa tenda en Allariz, converteunos na tenda especializada no sector que somos a día de hoxe.

Campo da Barreira, 2  Allariz
Tel. 988 44 07 79
facebook.com/bazar.adolfo.allariz

EDITORIAL

Goebbels  y las elecciones en Bolivia.

Si alguno de mis lectores conoce un caso en que los perpetradores de un golpe de Estado hayan devuelto el gobierno a las autoridades derrocadas, en forma pacífica y a sólo seis meses de haberlas depuesto, por favor dénmelo a conocer. Digo esto porque forma parte de la campaña de desinformación imperialista el pregonar a través  de sus medios masivos de comunicación y redes antisociales que en Bolivia tendrán lugar el próximo 3 de mayo elecciones “libres” y “democráticas”.

Toda esta campaña está encaminada a confundir a la opinión pública mundial en el sentido de que el pueblo boliviano tendrá la oportunidad de escoger democráticamente a un nuevo gobierno, lo que a su vez señalaría como fraudulentas las elecciones en que el Movimiento al Socialismo (MAS) y el presidente Evo Morales resultaron ampliamente triunfadores. De esa forma para nada contará que el imperialismo norteamericano y la derecha boliviana, valiéndose de militares traidores a la constitución, hayan justificado el golpe de estado basándose en que la desprestigiada Organización de Estados Americanos (OEA), sin presentar pruebas de fraude, emitiera un informe preliminar recomendando celebrar nuevas elecciones.

Así, tampoco para nada contaría que prestigiosos académicos de varias universidades del mundo, incluyendo las de Cambridge, Harvard, Columbia y San Pablo hayan emitido un documento en el que piden “… al Congreso de Estados Unidos que investigue este comportamiento de la OEA y se oponga al golpe militar, al continuo apoyo de la administración Trump y a la continúa violencia y violaciones de los derechos humanos del gobierno de facto”[...]  Ver +

EDITORIAL

Francisco tiene la razón.

Finalizó 2019 y coincidimos con Jorge Mario Bergoglio cuando, al regreso de su reciente viaje a Japón, comparó la situación actual de Nuestra América con la vivida durante la terrible época del Plan Cóndor, concebido por los Estado Unidos y aplicado por las dictaduras militares, para intentar destruir el auge de los movimientos progresistas que, acorde a esos momentos históricos, intentaba la liberación del dominio imperial oligárquico. Así comentó Francisco:  “La situación actual en América Latina se parece a la del 1974-1980, en Chile, Argentina, Uruguay, Brasil, Paraguay con Stroesner, y creo también Bolivia (…). Una situación en llamas”.

Y sí, es cierto; no exageró. Si sumamos el número de víctimas de la represión en Chile, Bolivia, Ecuador y Colombia, sólo durante los últimos tres meses del año, las muertes conocidas llegan casi al centenar, suman miles los heridos atendidos en hospitales, incluyendo a cientos que han perdido la visión por la inhumana y terrorista práctica de disparar al rostro de los manifestantes; mientras, los desparecidos, las torturas  y las violaciones sexuales vuelven a formar parte de la práctica de los organismos represivos.

Se puede alegar para diferenciar la actual situación de la vivida en las décadas de los setenta y ochenta del pasado siglo que esas atrocidades eran cometidas por dictaduras militares y hoy ni al régimen dictatorial boliviano se le puede catalogar de castrense pues aunque fueron los milicos los que derrocaron a Evo Morales y fue el Comandante en Jefe de las Fuerzas Armadas, general Williams Kaliman, quien impuso la banda presidencial a la autoproclamada senadora Jeanine Áñez, de la minoría derechista en ese órgano legislativo, esa ´”democrática” acción proporcionó el rostro civil que necesitan los medios de comunicación dominados por el imperialismo para pregonar la legalidad del régimen. [...]  Ver +

Cada canción que escoito que me recorda cousas minimamente bonitas faime chorar. Choro dun modo que non podo controlar. Non por mágoa, choro para eliminar os litros de bágoas que teño dentro. Serán as hormonas dime teu pai. Serán os nervios, as incertidumes, serán… O que pasa é que preciso saber que vas estar ben, que este 2020 por fin serei o teu monstro dos bicos. Sei que me queres, non preciso que mo digas, só preciso que nazas, san. E quererte máis do que te quero agora, porque sinto que me teño que controlar estas ganas inmensas de quererte por se acaso non chegas a nacer con vida. Un absurdo, xa te quero, como quixen ós teus irmáns sen nome, pero cada día un pouco máis a ti. Será esto o que fabrica os litros de bágoas que controlo no interior ata que soa algo bonito, e de repente desparrámanse.

Rosa quedárase pensando naquela rapaza que nin coñecía. Era a primeira vez que vía a alguén que lle transmitía esa sensación. Sempre pensara que estaba namorada do neno máis guapo do instituto, pero isto era moi distinto.

Marta imaxinou máis de vinte veces como era aquela moza que vira na rúa. Semellaba que agardaba por ela para namorala e logo desaparecer. Nese intre todo o que acontecía ao seu redor non importaba, Marta centrábase naquela beleza. Non lograba deixar de pensar nela.

Un día, Rosa e Marta saíron de candasúas casas para atopar ás suas namoradas. Estaban na rúa principal e alí, entre o barullo do tráfico, atopáronse. Todo desapareceu, só estaban elas naquel mundo paralelo. Avanzaron lentamente ata quedar fronte a fronte. Nin unha palabra, só un pensamento: dime que me queres. Aquela fora a aperta máis cálida das súas vidas.

Estaba ceando na cociña, chamoume e leveille o viño tinto que me pedía. Díxenlle que aproveite e el dixome que me quería.

Cando espertei, as bágoas queimaban mentres na miña cabeza enredaba a incesante pregunta: é egoísta que o que máis me doa sexa non terlle dito que o quero no seu final?

As bágoas inundaban os meus ollos.

De súpeto empecei a suar, estaba esperando unha resposta que abriría un grande oco no meu magullado corazón. O médico mandoume entrar no cuarto.

Vin a miña nai, estaba na cama. A luz cegadora das lámpadas deixoume ver con claridade os numerosos tubos  que estaban introducidos nela, acerqueime,colleume da man , e bisboume moitas cousas que debido á miña profunda tristeza non logrei entender. Só escoitei unha cousa que non me fixo pensar un segundo a miña resposta…

Quérote.

Tobi era o meu can de cando eu era pequena, o meu mellor amigo. Cando ía á aldea era o primeiro que me viña a saudar, pasabamos todas as tardes xogando e botando carreiras, Tobi era cariñoso e leal un moi bo amigo.

A medida que foron pasando os anos seguiamos xogando, sempre xuntos, ata que un día chegou a súa hora. Bótoo  moito de menos, oxalá algún día puidera falarme dende onde se atope e dicirme que me quere e eu poder dicirlle que foi e será sempre o meu mellor amigo.

De súpeto, a profesora dixo as notas en alto, non o podo crer, como ía ter un catro. Boteime a chorar e chorar e xa non podía parar. Soou o timbre, marchei á miña casa chorando e díxenlle o que ocorrera a miña nai, chorando.

De alí a un anaco, non sei canto pasaría, calculo que unha hora, non aguantei máis e baixei. Alí na cociña estaba a miña nai e nada máis vela díxenlle que a quería. Ela abrazoume e comezamos as dúas a chorar de novo.

E o máis gracioso desta historia é que eu non tiña un catro, era un nove.

O que eu realmente necesitaba ese día era que me dixeran que me querían, necesitábao de verdade, a miña bisavoa morrera a noite anterior. Falando no recreo cunha amiga sentínme necesitado de que me dixeran algo. Pero non sabía como conseguilo. Fixen todo o que puiden, mais non o conseguín ata que chegou o momento. -Dime que me queres, por favor-Díxenlle. A resposta tardou en chegar. De súpeto adiviñei un ´´quérote moito´´ dos seus beizos que púxome verdadeiramente feliz

Vas cara os quince e sempre estiven contigo. Espero que ti tamén esteas conmigo o resto da túa vida. Aguanta o máis que poidas, non me deixes agora. Por favor dime que me queres. Con que me des un só “miau” máis xa me chega.

Todos os días o mesmo; “- quérote moito filla”. Un día cando me deixou na escola, díxome: “- filla, dime que me queres”, “- tamen eu papá” dixenlle correndo cara a fila. Un enorme sorriso encheu a súa alargada cara. E sentiu como a calor dun raio de sol cruzaba o peito.

O domingo é o día máis especial da semana para min. É o día no que vou á aldea cos meus pais.

Ao chegar, ela está alí, sentadiña no seu sofá esperando que vaiamos a saudala, e para dicirme que eu son a súa nena guapa e a súa nena bonita.

A súa cara ilumínase ao verme e as súas palabras sempre emocionan ao meu corazón.

As súas mans suaves e cheas de engurras, acariñan a miña cara. Os seus ollos pequenos, humedecidos pola emoción, míranme cheos de admiración. Semella tan feliz comigo alí…

Pero o tempo pasa e eu non podo facer nada, so desfrutar deses momentos que estou con ela, que a fan e me fan tan feliz. Eu nunca deixo pasar a oportunidade de murmurarlle ao oído, “Dime que me queres bis”.

Quince anos xuntas. Dende que collías na palma da miña man. Toda unha vida.

A medida que percorríamos aquel último camiño, contigo no meu colo, sentindo como te pegabas a min, repasaba todos os momentos vividos. Non podía deixar de mirarte sabendo que ao final xa non te sentiría mais. Aperteite desexando que o fin non chegara xamais.

Naquela fría mesa metálica, envoltiña nunha manta, ficamos as dúas mirándonos aos ollos. Nunca esquecerei aquela mirada, sincera e transparente. Dicía tanto sen unha soa palabra… “Grazas por todo, polo feliz que fun, polo que desfrutamos, polo que me quixeches. Dime que me queres unha vez mais, que me botarás de menos.” “Quérote miña rula, tanto como a ti a min. Déchesme tanto… E agora descansa que eu estarei aquí contigo.”

Pechou os ollos e un anaco do meu corazón secou co seu derradeiro alento.